Ang EED ng Xavier, isang payapang lugar punong-puno ng kasiyahan at kamusmusan. Minsan nararamdaman ko ang mga araw na bata pa ako dito. Ang paglalaruan ng mga swings sa playground. Ang pagtatakbuhan ng ramp kasama ng aking kaklase. Ang pagkakanta ng iba’t ibang mga bagay sa Music Room. Parang isang paradiso para sa mga bata. Pagkatapos ng isang dekada, isang napakaligayang memorya ang mga ito. Ngayon, binata ako at lalaki pa ako, pero hindi ako makakalimutan ang kadakilaan ng kabataan.